Afgelopen week schreef ik dat ik totaal niet sportief ben aangelegd. Het idee dat ik naar de sportschool moet of sportieve dingen moet ondernemen…. Ik kan daar de hele dag tegenop zien. Tòch heb ik afgelopen januari een sportabonnement afgesloten. Oké, het was een voordelig abonnement, want ik maak gebruik van een werkgeversregeling.

Tip: onderzoek of jouw werkgever ook een dergelijke regeling aanbiedt. Dit kan enorm voordelig zijn!

Het werkte voor mij. Op een gegeven moment ging ik zelfs drie keer in de week! En toen kwam Corona. En mocht ik niet sporten. En toen gingen de sportscholen deels open en konden we buiten sporten. Dat was totaal niet mijn ding. Vreselijk vond ik het, op een parkeerterrein in de brandende zon of in de stromende regen stomme oefeningen doen. Het werkte voor mij simpelweg niet. Dus: ik ging niet meer.

Ik stop ermee

Afgelopen maandag besloot ik daarom mijn abonnement maar op te zeggen. Het was immers de 30ste, dus dat kon nog mooi voor de 1ste van de komende maand.

“Aha”, zei de sportschoolmeneer. “Dus je wilt opzeggen”. “Eh… ja” zei ik, “want dat sporten met Corona enzo vind dus niet zo prettig”. “Jammer”, zei hij. “Want in het begin van 2020 kwam je best vaak”. Dat klopte natuurlijk. Dus ik stak een heel verhaal af, dat ik niet sportief ben, wandelen ook prima vind (dat doe ik veel te weinig, maar dat hoeft hij dan weer niet te weten :)), dat ik buiten sporten niets vind, enzovoorts enzovoorts.

Toen zei hij: “Volgens mij ben jij de perfecte persoon voor ons stok-achter-de-deur-abonnement. Dat is een abonnement waarin je in een klein groepje sport, met een instructeur. Je betaalt een hoger bedrag, maar elke keer dat je komt, krijg je een korting op het volgende maandbedrag. Als je je wilt afmelden, moet dat via je appgroepje, zij zullen je motiveren wel te komen”.

Stok-achter-de-deur

Ik begon te lachen. Wat een vondst, het ‘stok-achter-de-deur-abonnement. Ik zou het zelf bedacht kunnen hebben.

En zo wilde het dat ik afgelopen dinsdagavond in mijn sportkleding op één of andere hypermoderne fiets zat, te wachten op mijn eerste groepsles met mede-sporthaters. En zowaar, na dat uur vond ik het best wel weer leuk.

Nu, 24 uur later kom ik amper de trap op en kan ik nauwelijks mijn jas ophangen vanwege de spierpijn, maar daar doe ik het juist voor.

In 2020 schreef ik bij mijn financiële doelen dat ik ‘meer uit mijn sportabonnement wilde halen’. In plaats van opzeggen heb ik het nu tijdelijk met drie maanden verlengd. Dat heeft de sportschoolmeneer toch mooi voor elkaar gekregen.

Ik ben benieuwd wat ik over een maand of twee zeg. In ieder geval ben ik woensdagavond weer present bij mijn ‘drill-instructor’ 🙂 Samen met mijn mede sporthaters.

Wat doe jij om (voordelig) in beweging te blijven?