Vandaag las ik een artikel over de bitcoin. De digitale munt gaat, als de experts gelijk krijgen, een enorme stijging tegemoet. Veel mensen zullen balen dat ze niet zijn ingestapt. Zij zullen nu alsnog instappen, want: stel dat ze de boot missen? Dat gevoel wordt FOMO genoemd: the fear of missing out. Vertaald betekent het letterlijk:

FOMO: Angst om te missen is een (sociale) angst die voortkomt uit de overtuiging dat anderen plezier kunnen hebben terwijl de persoon die de angst ervaart niet aanwezig is. Het wordt gekenmerkt door de wens om voortdurend verbonden te blijven met wat anderen doen.

Mensen die aan beleggen doen en de beurs actief volgen zullen de term kennen. Of in ieder geval herkennen ze het gevoel, dat het oproept: opgejaagd, onrustig, stressig. Mensen die FOMO ervaren, kunnen zelfs last krijgen van slapeloosheid, stress, en psychische problemen.

Juist in een tijd waarin alles een ‘geweldige, fantastische niet te missen’ ervaring moet zijn waar je vooral heel ‘gelukkig’ moet zijn, steekt FOMO de kop op. Heb je de goede keuze gemaakt? Had je een andere keuze moeten maken? Had je mee moeten gaan met de rest?

Lol zonder jou

Stel, je zit op zaterdagochtend je Social Media te checken en opeens komen foto’s voorbij van je collega’s. De avond ervoor had je ‘nee’ gezegd tegen die spontane borrel. Op de foto’s is te zien dat het een erg gezellige borrel was; je collega’s tonen feestelijke foto’s. Dus terwijl jij wat doelloos op Netflix had rondgedwaald, hadden je collega’s lol: zonder jou. Je baalt omdat je het gevoel hebt dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt.

Ik ben diegene uit het bovengenoemde voorbeeld niet overigens. Ik loop niet echt warm voor dergelijke borrels en ik heb zeker geen angst om zoiets te missen. De jongeren hebben hier veel meer last van, dat komt mede omdat zij meer en vaker aanwezig zijn op Social Media. Zij checken meer dan de oudere generatie de hele dag hun berichten, want stel dat ze iets missen wat hun achterstelt op hun leeftijdsgenoten?

Ik herken wel het gevoel van FOMO in de wereld van beleggen. Ik heb een tijd gekend waarin ik de hele beweging in de AEX volgde. En ik heb me ook weleens schuldig gemaakt aan het kopen van aandelen waarover de experts schreven dat je ‘er nu ècht bij moest zijn, wilde je meeliften met de verwachte stijging’. In werkelijkheid bleken die aandelen de weg naar beneden te vinden in plaats van de weg omhoog. Sommige van die aandelen heb ik nog steeds in mijn portefeuille, jammer genoeg.

Eigen koers varen

Toen ik erachter kwam dat mijn eigen leven leuk genoeg was, met of zonder de juiste aandelen, heb ik FOMO leren herkennen. Ik heb er inmiddels geen last meer van en vaar lekker mijn eigen koers.

Ik hoop dat mensen die wèl FOMO ervaren, ontdekken dat niet alles meemaken, helemaal niet erg is. Dat ‘nee’ zeggen juist heel krachtig is en fijn is als je hier behoefte aan hebt. Ik ben ook benieuwd wat de Corona crisis met FOMO doet. Die gezellige borrel met collega’s kan nu sowieso niet, voor niemand. Bitcoins kopen kan wel, maar alleen omdat je je er goed in ingelezen hebt en kansen ziet, niet omdat je bang bent de boot zullen missen.